Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 39 หน้าที่ 627

<< | หน้าที่ 627 | >>
อัญญินทรียมูลกนัย


{๑๓๙๔} [๔๕๘] อนุ. บุคคลใดไม่ใช่จักเจริญอัญญินทรีย์ บุคคลนั้นก็ไม่ใช่จักทำให้แจ้งอัญญาตาวินทรีย์ใช่ไหม

วิ. บุคคลผู้พร้อมเพรียงด้วยอรหัตตมรรคไม่ใช่จักเจริญอัญญินทรีย์ แต่มิใช่จักไม่ทำให้แจ้งอัญญาตาวินทรีย์ บุคคล ๒ จำพวกไม่ใช่จักเจริญอัญญินทรีย์และก็ไม่ใช่จักทำให้แจ้งอัญญาตาวินทรีย์

ปฏิ. บุคคลใดไม่ใช่จักทำให้แจ้งอัญญาตาวินทรีย์ บุคคลนั้นก็ไม่ใช่จักเจริญอัญญินทรีย์ใช่ไหม

วิ. ใช่

อัญญินทรียมูลกนัย จบ


๔. ปัจจุปปันนาตีตวาร


อนุโลม


จักขุนทรียมูลกนัย


{๑๓๙๕} [๔๕๙] อนุ. บุคคลใดกำลังกำหนดรู้จักขุนทรีย์ บุคคลนั้นก็เคยละโทมนัสสินทรีย์ใช่ไหม

วิ. ใช่

ปฏิ. บุคคลใดเคยละโทมนัสสินทรีย์ บุคคลนั้นก็กำลังกำหนดรู้จักขุนทรีย์ใช่ไหม

วิ. บุคคล ๒ จำพวก เคยละโทมนัสสินทรีย์ แต่ไม่ใช่กำลังกำหนดรู้จักขุนทรีย์บุคคลผู้พร้อมเพรียงด้วยอรหัตตมรรคเคยละโทมนัสสินทรีย์และก็กำลังกำหนดรู้จักขุนทรีย์


สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka