Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 42 หน้าที่ 280

<< | หน้าที่ 280 | >>
{๔๒๕} [๑๒] เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

(ทุกปัจจัย มีปัจจัยละ ๙ วาระ)

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ

{๔๒๖} [๑๓] นเหตุปัจจัย มี ๔ วาระ

(ในที่ที่มีหทัยวัตถุได้พึงทำให้ไม่แตกต่างกัน)

นอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

โนวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ

(พึงเพิ่มการนับ ๒ อย่างนอกนี้ และนิสสยวารอย่างนี้)


๒๐. สัญโญชนทุกะ ๕. สังสัฏฐวาร


๑. ปัจจยานุโลม


เหตุปัจจัย


{๔๒๗} [๑๔] สภาวธรรมที่เป็นสังโยชน์เกิดระคนกับสภาวธรรมที่เป็นสังโยชน์เพราะเหตุปัจจัย ได้แก่ ทิฏฐิสังโยชน์และอวิชชาสังโยชน์เกิดระคนกับกามราคสังโยชน์ (มี ๙ วาระอย่างนี้ พึงเพิ่มเฉพาะที่เป็นอรูป)

(สังสัฏฐวารและสัมปยุตตวารพึงทำอย่างนี้)


๒๐. สัญโญชนทุกะ ๗. ปัญหาวาร


๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร


เหตุปัจจัย


{๔๒๘} [๑๕] สภาวธรรมที่เป็นสังโยชน์เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นสังโยชน์โดยเหตุปัจจัย ได้แก่ เหตุที่เป็นสังโยชน์เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตสังโยชน์โดยเหตุปัจจัย (๑)


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka