Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 44 หน้าที่ 269

<< | หน้าที่ 269 | >>
๑๒. โลกิยทุกะ ๑. กุสลติกะ


๑. กุสลบท ๑ ๗. ปฏิจจวารเป็นต้น


ปัจจยจตุกกนัย เหตุปัจจัย


{๑๑๒๕} [๔๓] สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นโลกิยะซึ่ง เป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นโลกุตตระซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นโลกุตตระซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

{๑๑๒๖} สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นโลกิยะซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นโลกุตตระซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่เป็นโลกุตตระซึ่งเป็น กุศลเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย (๑) (ย่อ)

{๑๑๒๗} [๔๔] เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

กัมมปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ (ย่อ อนุโลม จบ)

{๑๑๒๘} [๔๕] นอธิปติปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

นอาเสวนปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

นวิปปยุตตปัจจัย มี ๒ วาระ (ย่อ)

(พึงขยายสหชาตวาร ปัจจยวาร นิสสยวาร สังสัฏฐวาร และสัมปยุตตวาร ให้พิสดารเหมือนกับปฏิจจวาร)

ปัจจยจตุกกนัย เหตุปัจจัยเป็นต้น


{๑๑๒๙} [๔๖] สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะซึ่งเป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะ ซึ่งเป็นกุศลโดยเหตุปัจจัย (๑)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka