Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 44 หน้าที่ 270

<< | หน้าที่ 270 | >>
สภาวธรรมที่เป็นโลกุตตระซึ่งเป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นโลกุตตระ ซึ่งเป็นกุศลโดยเหตุปัจจัย (๑)

{๑๑๓๐} สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะซึ่งเป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะซึ่ง เป็นกุศลโดยอารัมมณปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นโลกุตตระซึ่งเป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะซึ่งเป็น กุศลโดยอารัมมณปัจจัย (๑)

{๑๑๓๑} สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะซึ่งเป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะซึ่ง เป็นกุศลโดยอธิปติปัจจัย มี ๒ อย่าง คือ อารัมมณาธิปติและสหชาตาธิปติ (๑)

สภาวธรรมที่เป็นโลกุตตระซึ่งเป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นโลกุตตระ ซึ่งเป็นกุศลโดยอธิปติปัจจัย มีอย่างเดียว คือ สหชาตาธิปติ

สภาวธรรมที่เป็นโลกุตตระซึ่งเป็นกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะซึ่ง เป็นกุศลโดยอธิปติปัจจัย มีอย่างเดียว คือ อารัมมณาธิปติ (๒) (ย่อ)

{๑๑๓๒} [๔๗] เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๓ วาระ

อนันตรปัจจัย มี ๒ วาระ

สมนันตรปัจจัย มี ๒ วาระ

สหชาตปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๔ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๒ วาระ

กัมมปัจจัย มี ๒ วาระ

อาหารปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ (ย่อ)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka