Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 44 หน้าที่ 301

<< | หน้าที่ 301 | >>
อัพยากตบท เหตุปัจจัย


{๑๒๕๑} [๒๗] สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสังโยชน์ซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่ วิปปยุตจากสังโยชน์ซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๒๕๒} เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

(สหชาตวาร ฯลฯ ปัญหาวาร ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ)

๒๓. สัญโญชนสัญโญชนิยทุกะ ๑. กุสลติกะ


๑ - ๗. ปฏิจจวารเป็นต้น


ปัจจยจตุกกนัย - เหตุปัจจัย


{๑๒๕๓} [๒๘] สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์แต่ไม่เป็นสังโยชน์ซึ่งเป็นกุศล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์แต่ไม่เป็นสังโยชน์ซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๒๕๔} [๒๙] เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

(สหชาตวาร ฯลฯ ปัญหาวาร ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ)

{๑๒๕๕} [๓๐] สภาวธรรมที่เป็นสังโยชน์และเป็นอารมณ์ของสังโยชน์ซึ่งเป็นอกุศล อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสังโยชน์และเป็นอารมณ์ของสังโยชน์ซึ่งเป็นอกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka