พระไตรปิฏก

{๑๒๔๙} [๒๕] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสังโยชน์ซึ่งเป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่สัมปยุตด้วยสังโยชน์ซึ่งเป็นอกุศลโดยเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสังโยชน์ซึ่งเป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่สัมปยุต ด้วยสังโยชน์ซึ่งเป็นอกุศลโดยเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสังโยชน์ซึ่งเป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่สัมปยุต ด้วยสังโยชน์ซึ่งเป็นอกุศลโดยอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสังโยชน์ซึ่งเป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่สัมปยุต ด้วยสังโยชน์ซึ่งเป็นอกุศลโดยอธิปติปัจจัย (๑) (ย่อ)

{๑๒๕๐} [๒๖] เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๑ วาระ

อนันตรปัจจัย มี ๙ วาระ

สมนันตรปัจจัย มี ๙ วาระ

สหชาตปัจจัย มี ๕ วาระ

อัญญมัญญปัจจัย มี ๕ วาระ

นิสสยปัจจัย มี ๕ วาระ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๙ วาระ

กัมมปัจจัย มี ๓ วาระ

มัคคปัจจัย มี ๓ วาระ

อาหารปัจจัย มี ๓ วาระ

อินทรียปัจจัย มี ๓ วาระ

ฌานปัจจัย มี ๓ วาระ

สัมปยุตตปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ (ย่อ)