พระไตรปิฏก

{๑๔๐๑} [๑๙] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยปรามาสซึ่งเป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่สัมปยุตด้วยปรามาสซึ่งเป็นอกุศลโดยเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่วิปปยุตจากปรามาสซึ่งเป็นอกุศลเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่วิปปยุต จากปรามาสซึ่งเป็นอกุศลโดยเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

{๑๔๐๒} [๒๐] เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๔ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๔ วาระ

(ในท่ามกลางและในเบื้องปลายมีอารัมมณาธิปติปัจจัย)

อนันตรปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

สหชาตปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๔ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๒ วาระ

กัมมปัจจัย มี ๒ วาระ

อาหารปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

มัคคปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ (ย่อ)

{๑๔๐๓} [๒๑] สภาวธรรมที่วิปปยุตจากปรามาสซึ่งเป็นอัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่ วิปปยุตจากปรามาสซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๔๐๔} [๒๒] เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

(สหชาตวาร ฯลฯ ปัญหาวาร ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ)