Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 470

เล่ม มมร. 90 หน้า 470 ข้อ 1399 1400 1401
๒. อกุศลธรรมที่เป็นปรามาสวิปปยุตตธรรม อาศัย อกุศลธรรมที่เป็นปรามาสวิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๓๙๙] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ในปัจจัยทั้งปวง มี ๒ วาระ ในอวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ. ปัจจนียนัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียะ [๑๔๐๐] ในนเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ในนอธิปติปัจจัย มี ๒ วาระ ใจปัจจัยทั้งปวง มี ๒ วาระ ฯลฯ ในนวิปปยุตตปัจจัย มี ๒ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี พึงให้พิสดาร. อกุศลบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๔๐๑] ๑. อกุศลธรรมที่เป็นปรามาสสัมปยุตตธรรม เป็น ปัจจัยแก่อกุศลธรรมที่เป็นปรามาสสัมปยุตตธรรม ด้วยอำนาจของ เหตุปัจจัย ฯลฯ ๒. อกุศลธรรมที่เป็นปรามาสวิปปยุตตธรรม เป็น ปัจจัยแก่อกุศลธรรมที่เป็นปรามาสวิปปยุตตธรรม ด้วยอำนาจของ เหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka