Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 44 หน้าที่ 334

<< | หน้าที่ 334 | >>
{๑๔๐๙} [๒๗] สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของปรามาสแต่ไม่เป็นปรามาสซึ่งเป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของปรามาสแต่ไม่เป็นปรามาสซึ่งเป็นอกุศล โดยเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๔๑๐} [๒๘] เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ (ย่อ)

(พึงนับเหมือนอนุโลม ปัจจนียะ อนุโลมปัจจนียะ และปัจจนียานุโลมแห่ง ปัญหาวารในกุสลติกะที่นับไว้แล้ว)

{๑๔๑๑} [๒๙] สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของปรามาสแต่ไม่เป็นปรามาสซึ่งเป็น อัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของปรามาสแต่ไม่เป็นปรามาสซึ่งเป็น อัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๔๑๒} [๓๐] เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

(สหชาตวาร ฯลฯ ปัญหาวาร ทุกปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาระ)

๕๔. ปรามาสวิปปยุตตปรามัฏฐทุกะ


๑. กุสลติกะ


๑. ปฏิจจวาร


ปัจจยจตุกกนัย เหตุปัจจัย


{๑๔๑๓} [๓๑] สภาวธรรมที่วิปปยุตจากปรามาสแต่เป็นอารมณ์ของปรามาสซึ่งเป็น กุศลอาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากปรามาสแต่เป็นอารมณ์ของปรามาสซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka