Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 44 หน้าที่ 597

<< | หน้าที่ 597 | >>
นเหตุบท ๑ ๗. ปฏิจจวารเป็นต้น


ปัจจยจตุกกนัย เหตุปัจจัย


[๒๒๗] สภาวธรรมที่เป็นภายในตนซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็น ภายในตนซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นภายนอกตนซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายนอก ตนซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

[๒๒๘] เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ (ย่อ)

นเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

นอธิปติปัจจัย มี ๒ วาระ

นวิปปยุตตปัจจัย มี ๒ วาระ (ย่อ)

(พึงขยายสหชาตวาร ฯลฯ สัมปยุตตวารให้พิสดาร เหมือนกับปฏิจจวาร)

อารัมมณปัจจัย


[๒๒๙] สภาวธรรมที่เป็นภายในตนซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ เป็นภายในตนซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นภายในตนซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นภายนอก ตนซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (๒)

สภาวธรรมที่เป็นภายนอกตนซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น ภายนอกตนซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นภายนอกตนซึ่งไม่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นภายใน ตนซึ่งไม่เป็นเหตุโดยอารัมมณปัจจัย (๒) (ย่อ)

[๒๓๐] อารัมมณปัจจัย มี ๔ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๔ วาระ

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka