พระไตรปิฏก

[๒๒๕] สภาวธรรมที่เป็นภายในตนซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็น ภายในตนซึ่งเป็นเหตุโดยอธิปติปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นภายนอกตนซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นภายนอก ตนซึ่งเป็นเหตุโดยอธิปติปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นภายในตนซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นภายใน ตนซึ่งเป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่เป็นภายนอกตนซึ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นภายนอก ตนซึ่งเป็นเหตุโดยอนันตรปัจจัย (๑) (ย่อ)

[๒๒๖] เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๔ วาระ

อธิปติปัจจัย มี ๒ วาระ

อนันตรปัจจัย มี ๒ วาระ

สมนันตรปัจจัย มี ๒ วาระ

สหชาตปัจจัย มี ๒ วาระ

อัญญมัญญปัจจัย มี ๒ วาระ

นิสสยปัจจัย มี ๒ วาระ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๔ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ (ย่อ)

นเหตุปัจจัย มี ๔ วาระ

นอารัมมณปัจจัย มี ๔ วาระ (ย่อ)

นอารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ (ย่อ)

อารัมมณปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๔ วาระ (ย่อ)

(พึงขยายให้พิสดารเหมือนกับปัญหาวารในกุสลติกะ)