พระไตรปิฏก

สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งไม่มีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งไม่มีเหตุ โดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งไม่มีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่มีเหตุ โดยอารัมมณปัจจัย (๒)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่มีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่มีเหตุ โดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่มีเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งไม่มีเหตุ โดยอารัมมณปัจจัย (๒) (ย่อ)

[๑๑] เหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๔ วาระ

อนันตรปัจจัย มี ๔ วาระ ฯลฯ

สหชาตปัจจัย มี ๓ วาระ

อัญญมัญญปัจจัย มี ๑ วาระ

นิสสยปัจจัย มี ๔ วาระ

อุปนิสสยปัจจัย มี ๔ วาระ

ปุเรชาตปัจจัย มี ๒ วาระ

ปัจฉาชาตปัจจัย มี ๒ วาระ

อาเสวนปัจจัย มี ๒ วาระ

กัมมปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

ฌานปัจจัย มี ๑ วาระ

สัมปยุตตปัจจัย มี ๑ วาระ

วิปปยุตตปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๔ วาระ (ย่อ)

(พึงขยายให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)