พระไตรปิฏก

[๑๒] สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่ง สัมปยุตด้วยเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งสัมปยุต ด้วยเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่ไม่เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยเหตุอาศัยสภาวธรรมที่ เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยเหตุอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่ง สัมปยุตด้วยเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่ไม่เป็น เหตุซึ่งสัมปยุตด้วยเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)

[๑๓] เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ (ย่อ)

[๑๔] สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยเหตุเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ เป็นเหตุซึ่งสัมปยุตด้วยเหตุโดยเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)

(พึงขยายให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ)

[๑๕] สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งวิปปยุตจากเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุ ซึ่งวิปปยุตจากเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)