พระไตรปิฏก

สภาวธรรมที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ ไม่วิปปยุตจากอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะและที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ วิปปยุตจากอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะไม่วิปปยุตจากอาสวะและที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะมิใช่ ไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะและที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ เป็นอาสวะไม่วิปปยุตจากอาสวะและที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะมิใช่ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ ไม่เป็นอาสวะไม่วิปปยุตจากอาสวะและที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะมิใช่ไม่เป็นอาสวะเกิด ขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะไม่วิปปยุตจากอาสวะและที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะ มิใช่ไม่เป็นอาสวะอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะไม่วิปปยุตจากอาสวะและที่ไม่วิปปยุต จากอาสวะมิใช่ไม่เป็นอาสวะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) (ย่อ)

{๘๙} เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ





{๙๐} [๓๓] สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะและที่มิใช่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะเกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย