Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 486

<< | หน้าที่ 486 | >>
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะและไม่วิปปยุตจากอาสวะซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัย สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอาสวะและไม่เป็นอาสวะซึ่งเป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ (ย่อ)

{๑๐๘๗} เหตุปัจจัย มี ๔ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๔ วาระ

{๑๐๘๘} สภาวธรรมที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอาสวะซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุอาศัย สภาวธรรมที่เป็นอาสวะและสัมปยุตด้วยอาสวะซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

สภาวธรรมที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะและมิใช่ไม่เป็นอาสวะซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุอาศัย สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอาสวะและไม่เป็นอาสวะซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)

{๑๐๘๙} เหตุปัจจัย มี ๔ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๔ วาระ

๑๙. อาสววิปปยุตตสาสวทุกะ ๑. เหตุทุกะ


{๑๐๙๐} [๕๘] สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่เป็น เหตุอาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเป็นเหตุเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ

สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะและไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งเป็นเหตุเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)

{๑๐๙๑} เหตุปัจจัย มี ๔ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๔ วาระ

{๑๐๙๒} สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะแต่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่เป็นเหตุเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka