Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 487

<< | หน้าที่ 487 | >>
สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะและไม่ใช่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งมิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะและไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะซึ่งไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๐๙๓} เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ

๒๐. สัญโญชนโคจฉกะเป็นต้น ๑. เหตุทุกะ


{๑๐๙๔} [๕๙] สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็นสังโยชน์ ซึ่งเป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๔ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๔ วาระ

[๖๐] สภาวธรรมที่ไม่เป็นคันถะซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็นคันถะ ซึ่งเป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ

[๖๑] สภาวธรรมที่ไม่เป็นโอฆะซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็นโอฆะซึ่งเป็น เหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

[๖๒] สภาวธรรมที่ไม่เป็นโยคะซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็นโยคะซึ่งเป็น เหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ

[๖๓] สภาวธรรมที่ไม่เป็นนิวรณ์ซึ่งไม่เป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็นนิวรณ์ซึ่ง เป็นเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka