พระไตรปิฏก

{๒๗๙} ภิกษุทำการแลกเปลี่ยนกันด้วยรูปิยะชนิดต่าง ๆ ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังแลกเปลี่ยน ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อแลกเปลี่ยนแล้ว ต้องอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์



{๒๘๐} ภิกษุทำการซื้อขายมีประการต่าง ๆ ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังซื้อขาย ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อซื้อขายแล้ว ต้องอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์







{๒๘๑} [๑๖๔] ภิกษุทรงอติเรกบาตรไว้เกิน ๑๐ วัน ต้องอาบัติ ๑ อย่าง คือ นิสสัคคิยปาจิตตีย์



{๒๘๒} ภิกษุมีบาตรที่มีรอยซ่อมหย่อนกว่า ๕ แห่ง ขอบาตรใหม่ใบอื่น ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังขอ ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อขอได้แล้ว ต้องอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์



{๒๘๓} ภิกษุรับประเคนเภสัชแล้วเก็บไว้ฉันเกิน ๗ วัน ต้องอาบัติ ๑ อย่าง คือ นิสสัคคิยปาจิตตีย์