Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 8 หน้าที่ 153

<< | หน้าที่ 153 | >>
๙. ราชวรรค


๑. อันเตปุรสิกขาบท


{๓๗๓} [๑๗๓] ภิกษุไม่ได้รับแจ้งล่วงหน้า เข้าเขตพระราชฐานชั้นใน ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. ก้าวเท้าที่ ๑ ล่วงธรณีประตู ต้องอาบัติทุกกฏ

๒. ก้าวเท้าที่ ๒ ล่วงธรณีประตู ต้องอาบัติปาจิตตีย์

๒. รตนสิกขาบท


{๓๗๔} ภิกษุเก็บรัตนะ ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังเก็บ ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อเก็บแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์

๓. วิกาลคามปเวสนสิกขาบท


{๓๗๕} ภิกษุไม่บอกลาภิกษุที่มีอยู่แล้ว เข้าหมู่บ้านในเวลาวิกาล ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. ยกเท้าแรกก้าวเข้าเขตรั้วล้อม ต้องอาบัติทุกกฏ

๒. ยกเท้าที่ ๒ ก้าวเลยเข้าไป ต้องอาบัติปาจิตตีย์

๔. สูจิฆรสิกขาบท


{๓๗๖} ภิกษุทำกล่องเข็มด้วยกระดูก ด้วยงา หรือด้วยเขา ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังทำ ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อทำเสร็จแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์

๑ เวลาวิกาล ในที่นี้ประสงค์เอาตั้งแต่เที่ยงวันจนถึงอรุณขึ้น (วิ.มหา. (แปล) ๒/๕๑๓/๖๐๓)

สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka