พระไตรปิฏก

{๓๖๙} ภิกษุให้ฉันทะเพื่อกรรมที่ทำถูกต้องแล้ว กลับติเตียนในภายหลัง ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังติเตียน ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อติเตียนแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์



{๓๗๐} ภิกษุเมื่อยังมีเรื่องที่ต้องวินิจฉัยอยู่ในสงฆ์ ไม่ให้ฉันทะแล้วลุกจากอาสนะหลีกไป ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. เมื่อกำลังจะละหัตถบาสที่ชุมนุมสงฆ์ ต้องอาบัติทุกกฏ

๒. เมื่อละหัตถบาสไปแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์



{๓๗๑} ภิกษุร่วมกับสงฆ์ผู้พร้อมเพรียงกันให้จีวรไปแล้วกลับติเตียนในภายหลัง ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังติเตียน ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อติเตียนแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์



{๓๗๒} ภิกษุรู้อยู่ น้อมลาภที่เขาน้อมไว้เป็นของจะถวายสงฆ์ไปเพื่อบุคคล ต้องอาบัติ ๒ อย่าง คือ

๑. กำลังน้อมไป ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะพยายาม

๒. เมื่อน้อมไปแล้ว ต้องอาบัติปาจิตตีย์