บริขารมี ๔ อย่าง คือ

๑. มีบริขารที่ควรรักษา คุ้มครอง นับว่าเป็นสมบัติของเรา ควรใช้สอย

๒. มีบริขารที่ควรรักษา คุ้มครอง นับว่าเป็นสมบัติของเรา แต่ไม่ควร ใช้สอย

๓. มีบริขารที่ควรรักษา คุ้มครอง แต่ไม่นับว่าเป็นสมบัติของเรา ไม่ควร ใช้สอย

๔. มีบริขารที่ไม่ควรรักษา ไม่ควรคุ้มครอง ไม่นับว่าเป็นสมบัติของเรา ไม่ควรใช้สอย



{๙๖๗} อาบัติที่ภิกษุต้องต่อหน้า ออกลับหลัง มีอยู่

อาบัติที่ภิกษุต้องลับหลัง ออกต่อหน้า มีอยู่

อาบัติที่ภิกษุต้องต่อหน้า ออกต่อหน้า มีอยู่

อาบัติที่ภิกษุต้องลับหลัง ออกลับหลัง มีอยู่

อาบัติที่ภิกษุไม่รู้อยู่จึงต้อง รู้อยู่จึงออก มีอยู่

อาบัติที่ภิกษุรู้อยู่จึงต้อง ไม่รู้อยู่จึงออก มีอยู่

อาบัติที่ภิกษุไม่รู้อยู่จึงต้อง ไม่รู้อยู่จึงออก มีอยู่

อาบัติที่ภิกษุรู้อยู่จึงต้อง รู้อยู่จึงออก มีอยู่



{๙๖๘} ภิกษุต้องอาบัติด้วยอาการ ๔ อย่าง คือ

๑. ต้องทางกาย ๒. ต้องทางวาจา

๓. ต้องทางกายกับวาจา ๔. ต้องทางกรรมวาจา