Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 8 หน้าที่ 454

<< | หน้าที่ 454 | >>
ภิกษุต้องอาบัติแม้ด้วยอาการอื่นอีก ๔ อย่าง คือ

๑. ในท่ามกลางสงฆ์ ๒. ในท่ามกลางคณะ

๓. ในสำนักบุคคล ๔. เพราะเพศเปลี่ยนแปลง

ภิกษุออกจากอาบัติด้วยอาการ ๔ อย่าง คือ

๑. ออกทางกาย ๒. ออกทางวาจา

๓. ออกทางกายกับวาจา ๔. ออกด้วยกรรมวาจา

ภิกษุออกจากอาบัติแม้ด้วยอาการอื่นอีก ๔ อย่าง คือ

๑. ในท่ามกลางสงฆ์ ๒. ในท่ามกลางคณะ

๓. ในสำนักบุคคล ๔. เพราะเพศเปลี่ยนแปลง

ภิกษุละบุรุษเพศเดิม ดำรงอยู่ในสตรีเพศอันเกิดในภายหลัง พร้อมกับการได้ เพศใหม่ วิญญัติย่อมระงับไป บัญญัติย่อมดับไป

ภิกษุณีละสตรีเพศที่เกิดในภายหลัง กลับดำรงอยู่ในบุรุษเพศอันเดิม พร้อมกับ การได้เพศใหม่ บัญญัติย่อมระงับไป บัญญัติย่อมดับไป

การโจทมี ๔ อย่าง คือ

๑. โจทด้วยสีลวิบัติ ๒. โจทด้วยอาจารวิบัติ

๓. โจทด้วยทิฏฐิวิบัติ ๔. โจทด้วยอาชีววิบัติ

ปริวาสมี ๔ อย่าง คือ

๑. ปฏิจฉันนปริวาส ๒. อัปปฏิจฉันนปริวาส

๓. สุทธันตปริวาส ๔. สโมธานปริวาส

มานัตมี ๔ อย่าง คือ

๑. ปฏิจฉันนมานัต ๒. อัปปฏิจฉันนมานัต

๓. ปักขมานัต ๔. สโมธานมานัต


สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka