Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 11 หน้าที่ 224

<< | หน้าที่ 224 | >>
ข้าพระองค์ทั้งหลายถามพวกอมนุษย์ว่า

‘พวกท่านถวายอภิวาทพระชินโคดมหรือ’

พวกอมนุษย์ตอบว่า

‘พวกเราถวายอภิวาทพระชินโคดม’

ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

ขอถวายอภิวาทพระพุทธโคดม

ผู้เพียบพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ

[๒๘๐] พระสุริยะ คือพระอาทิตย์

มีมณฑลใหญ่ ตกทางทิศใด

เมื่อพระอาทิตย์ตก กลางวันก็หายไป

และเมื่อพระอาทิตย์ตกเรียกกันว่ากลางคืน

ในที่ที่พระอาทิตย์ตกนั้น มีห้วงน้ำลึก

คือมหาสมุทรที่เต็มด้วยน้ำ

{๒๑๒} ชนทั้งหลายรู้จักห้วงน้ำนั้นว่า สมุทรที่เต็มด้วยน้ำ

คนเรียกทิศนั้นว่า ทิศนั้นเป็นทิศตะวันตกจากภูเขาสิเนรุนี้ไป

ซึ่งเป็นทิศที่ท้าวมหาราชผู้มียศองค์นั้นอภิบาลอยู่

ท้าวมหาราชนั้นมีพระนามว่าวิรูปักษ์

ทรงเป็นหัวหน้าของพวกนาค มีนาคแวดล้อม

ทรงโปรดปรานการร่ายรำและการขับร้อง

ข้าพระพุทธเจ้าได้สดับมาว่า

‘แม้โอรสของท้าววิรูปักษ์จะมีมาก ก็มีพระนามเดียวกัน

คือทั้ง ๙๑ องค์ มีพระนามว่าอินทะ ต่างมีพลังมาก’

ท้าววิรูปักษ์ และโอรสเหล่านั้น

ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ตื่นแล้ว

ผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka