Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 11 หน้าที่ 264

<< | หน้าที่ 264 | >>
๑๗


ตัณหา ๓ อีกนัยหนึ่ง


๑. กามตัณหา (ความทะยานอยากในกามภพ)

๒. รูปตัณหา (ความทะยานอยากในรูปภพ)

๓. อรูปตัณหา (ความทะยานอยากในอรูปภพ)

๑๘


ตัณหา ๓ อีกนัยหนึ่ง


๑. รูปตัณหา (ความทะยานอยากในรูปภพ)

๒. อรูปตัณหา (ความทะยานอยากในอรูปภพ)

๓. นิโรธตัณหา (ความทะยานอยากในความดับสูญ)

๑๙


สังโยชน์


๑. สักกายทิฏฐิ (ความเห็นว่าเป็นตัวของตน)

๒. วิจิกิจฉา (ความลังเลสงสัย)

๓. สีลัพพตปรามาส (ความถือมั่นศีลพรต)

๒๐


อาสวะ


๑. กามาสวะ (อาสวะคือกาม)

๒. ภวาสวะ (อาสวะคือภพ)

๓. อวิชชาสวะ (อาสวะคืออวิชชา)

๑ ดูเทียบ อภิ.วิ. (แปล) ๓๕/๙๑๘/๕๗๔
๒ นิโรธตัณหา หมายถึงราคะที่สหรคตด้วยอุจเฉททิฏฐิ ที่ถือว่าภพ คือ ความเป็นมนุษย์ ความเป็นเทพ ชั้นกามาวจร ความเป็นเทพชั้นรูปาวจรและชั้นอรูปาวจร ขาดสูญ (ที.ปา.อ. ๓๐๕/๑๘๒, ที.ปา.ฏีกา ๓๐๕/๒๓๖)
๓ ดูเทียบ องฺ.ติก. (แปล) ๒๐/๙๕/๓๒๘
๔ ดูเทียบ อภิ.วิ. (แปล) ๓๕/๙๑๔/๕๗๑

สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka