พระไตรปิฎก

{๙๑} พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “คำของพวกท่านทั้งหมดเป็นสุภาษิตโดยอ้อม แต่ขอ พวกท่านจงฟังคำของเราบ้าง

แม้บุคคลใดประพฤติตนให้ยุ่งยากเลี้ยงดูภรรยา

และเมื่อของมีน้อยก็ให้ได้

บุคคลนั้นชื่อว่าประพฤติธรรม

เมื่อบุรุษ ๑๐๐,๐๐๐ คน บูชาภิกษุ ๑,๐๐๐ รูป

การบูชาของบุรุษเหล่านั้น

จึงมีค่าไม่เท่าเสี้ยวหนึ่งของบุคคลเช่นนั้น

{๙๒} ลำดับนั้น เทวดาอีกองค์หนึ่งได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่า

เพราะเหตุไร การบูชาอันใหญ่หลวงนี้

จึงมีค่าไม่เท่าส่วนแห่งทานที่บุคคลให้ด้วยความเหมาะสม

เมื่อบุรุษ ๑๐๐,๐๐๐ คน บูชาภิกษุ ๑,๐๐๐ รูป

การบูชาของบุรุษเหล่านั้น

จึงมีค่าไม่เท่าเสี้ยวหนึ่งของบุคคลเช่นนั้น ได้อย่างไร

{๙๓} ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคตรัสตอบเทวดานั้นด้วยคาถาว่า

บุคคลพวกหนึ่งดำรงอยู่ในความไม่เหมาะสม

ทำร้ายเขา ฆ่าเขา หรือทำให้เขาเศร้าโศกแล้วจึงให้ทาน

ทักษิณานั้นจัดเป็นทักษิณาอันมีหน้านองด้วยน้ำตา

เป็นไปกับด้วยอาชญา จึงมีค่าไม่เท่าส่วนแห่งทาน

ที่ให้ด้วยความเหมาะสม

เมื่อบุรุษ ๑๐๐,๐๐๐ คน บูชาภิกษุ ๑,๐๐๐ รูป

การบูชาของบุรุษเหล่านั้น

จึงมีค่าไม่เท่าเสี้ยวหนึ่งของบุคคลเช่นนั้น ได้อย่างนี้