พระไตรปิฎก

ชนเหล่าใดมีปัญญาทราม

เที่ยวติเตียนธรรมอันประเสริฐ

ชนเหล่านั้นย่อมบังเกิดในนรกชื่อโรรุวะอันทารุณ

เสวยทุกข์ตลอดกาลนาน

ชนเหล่าใดมีความอดทน

และมีความสงบ เข้าถึงธรรมอันประเสริฐ

ชนเหล่านั้นละร่างกายอันเป็นของมนุษย์แล้ว

จักบังเกิดเป็นเทวดาโดยสมบูรณ์







{๑๓๓} [๔๐] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ กูฏาคารศาลา ป่ามหาวัน เขตกรุง เวสาลี ครั้นเมื่อราตรีผ่านไป ธิดาของท้าวปัชชุนนะ ชื่อจูฬโกกนทา มีวรรณะงดงาม ยิ่งนัก เปล่งรัศมีให้สว่างทั่วป่ามหาวัน เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทแล้วยืนอยู่ ณ ที่สมควร

{๑๓๔} ได้กล่าวคาถาเหล่านี้ในสำนักของพระผู้มี พระภาคว่า

ธิดาของท้าวปัชชุนนะ ชื่อโกกนทา

มีวรรณะสว่างดุจสายฟ้า มาแล้วในที่นี้

นอบน้อมพระพุทธเจ้า และพระธรรม

ได้กล่าวคาถาเหล่านี้ซึ่งมีประโยชน์

หม่อมฉันพึงจำแนกธรรมนั้นโดยปริยายแม้มาก

ธรรมเช่นนี้มีอยู่โดยปริยาย