พรหมโลกของพรหมนั้นอยู่ไกลจากที่นี้

นางพราหมณี อาหารของพรหมไม่ใช่เช่นนี้

ท่านไม่รู้จักทางของพรหม ทำไมจึงบ่นถึงพรหม

นางพราหมณี ก็ท่านพระพรหมเทพของท่านนั้น

เป็นผู้ไร้อุปธิ ๑ ถึงความเป็นอติเทพ

ไม่มีกิเลสเครื่องกังวล เห็นภัยเนือง ๆ ไม่เลี้ยงดูผู้อื่น

ท่านพระพรหมเทพผู้เข้าสู่เรือนของท่านเพื่อบิณฑบาต

เป็นผู้สมควรแก่ก้อนข้าวที่บุคคลพึงนำมาบูชา

ผู้ถึงฝั่งแห่งเวท อบรมตนแล้ว

ควรแก่ทักษิณาของมนุษย์และเทวดาทั้งหลาย

ลอยบาปแล้ว ไม่ถูกตัณหาและทิฏฐิฉาบทา

เป็นคนเยือกเย็น กำลังเที่ยวแสวงหาอาหารอยู่

อดีตและอนาคตไม่มีแก่ท่านพระพรหมเทพนั้น

ท่านพระพรหมเทพเป็นผู้สงบระงับ ปราศจากควัน

ไม่มีทุกข์ ไม่มีความหวัง วางอาชญาแล้ว

ในปุถุชนผู้ยังมีความหวาดหวั่นและในพระขีณาสพผู้มั่นคง

ขอท่านพระพรหมเทพนั้นจงบริโภคบิณฑบาตอันเลิศ

สำหรับบูชาพรหมของท่าน

ท่านพระพรหมเทพซึ่งเป็นผู้ปราศจากเสนามาร

มีจิตสงบระงับ ฝึกตนแล้ว

เที่ยวไปเหมือนช้างประเสริฐ ไม่หวั่นไหว

เป็นภิกษุมีศีลดี มีจิตพ้นวิเศษแล้ว

ขอท่านพระพรหมเทพนั้น จงบริโภคบิณฑบาตอันเลิศ

สำหรับบูชาพรหมของท่าน

๑ เป็นผู้ไร้อุปธิ หมายถึงเว้นจากอุปธิคือกิเลส อภิสังขารและกามคุณ (สํ.ส.อ. ๑/๑๗๔/๑๙๖)