ท่านจงเป็นผู้เลื่อมใสในท่านพระพรหมเทพนั้น

เป็นผู้ไม่หวั่นไหว ตั้งทักษิณาไว้ในท่านผู้เป็นทักขิไณยบุคคล ๑

นางพราหมณี ท่านเห็นมุนีผู้ข้ามโอฆะได้แล้ว

จงทำบุญอันจะนำความสุขมาให้สืบ ๆ ไป

ท่านจงเป็นผู้เลื่อมใสในท่านพระพรหมเทพนั้น

เป็นผู้ไม่หวั่นไหว ตั้งทักษิณาไว้ในท่านผู้เป็นทักขิไณยบุคคล

นางพราหมณี ท่านเห็นมุนีผู้ข้ามโอฆะได้แล้ว

จงทำบุญอันจะนำความสุขมาให้สืบ ๆ ไป







{๕๖๖} [๑๗๕] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี สมัยนั้น พกพรหมได้เกิดทิฏฐิชั่วเช่นนี้ว่า “ฐานะ แห่งพรหมนี้เที่ยง ยั่งยืน ติดต่อกัน คงที่ มีความไม่เคลื่อนเป็นธรรมดา ไม่เกิด ไม่แก่ ไม่ตาย ไม่จุติ ไม่อุบัติ อนึ่ง เครื่องสลัดออก(จากทุกข์)อันยิ่งอย่างอื่นนอกจากฐานะ แห่งพรหมนี้ไม่มี”

๑ ทักขิไณยบุคคล หมายถึงบุคคลผู้ควรแก่ทักษิณา อีกนัยหนึ่ง หมายถึงผู้ทำทักษิณาที่เขานำมาถวายให้มี ผลมาก (วิสุทธิ. ๑/๑๕๖/๒๔๐)