{๘๙๐} [๒๕๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคทรงหลีกเร้นประทับ พักผ่อนอยู่ในที่พักกลางวัน ครั้งนั้น ท้าวสักกะจอมเทพกับท้าวเวโรจนะจอมอสูรเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ แล้วได้ยืนพิงพบานประตูคนละข้าง

{๘๙๑} ลำดับนั้น ท้าวเวโรจนะจอมอสูรได้กล่าวคาถานี้ ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่า

บุรุษควรพยายามไปจนกว่าประโยชน์จะสำเร็จ

ประโยชน์อันงดงามอยู่ที่ความสำเร็จ

นี่เป็นถ้อยคำของเวโรจนะ

{๘๙๒} ท้าวสักกะจอมเทพตรัสว่า

บุรุษควรพยายามไปจนกว่าประโยชน์จะสำเร็จ

ประโยชน์ทั้งหลายอันงดงามอยู่ที่ความสำเร็จ

ประโยชน์อื่นที่ยิ่งกว่าขันติไม่มี

{๘๙๓} ท้าวเวโรจนะจอมอสูรกล่าวว่า

สรรพสัตว์มีความต้องการในสิ่งนั้น ๆ ตามสมควร

ส่วนการบริโภคของสรรพสัตว์ มีการปรุงแต่งเป็นอย่างดี

ประโยชน์ทั้งหลายอันงดงามอยู่ที่ความสำเร็จ

นี้เป็นถ้อยคำของเวโรจนะ

{๘๙๔} ท้าวสักกะจอมเทพตรัสว่า

สรรพสัตว์มีความต้องการในสิ่งนั้น ๆ ตามสมควร

ส่วนการบริโภคของสรรพสัตว์ มีการปรุงแต่งเป็นอย่างดี

ประโยชน์ทั้งหลายอันงดงามอยู่ที่ความสำเร็จ

ประโยชน์อื่นที่ยิ่งกว่าขันติไม่มี