Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 15 หน้าที่ 390

<< | หน้าที่ 390 | >>
{๙๔๑} มาตลีสังคาหกเทพบุตรกราบทูลว่า

ข้าแต่ท้าวสักกะ ได้ยินว่า

พระองค์ทรงนอบน้อมบุคคลเหล่าใด

บุคคลเหล่านั้นเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในโลก

ข้าแต่ท้าววาสวะ พระองค์ทรงนอบน้อมบุคคลเหล่าใด

แม้ข้าพระองค์ก็ขอนอบน้อมบุคคลเหล่านั้นเหมือนกัน

{๙๔๒} ท้าวมฆวาสุชัมบดีเทวราช ผู้เป็นประมุข

ครั้นตรัสดังนี้แล้ว ทรงนอบน้อมภิกษุสงฆ์

เสด็จขึ้นราชรถกลับไป”

ตติยสักกนมัสสนสูตรที่ ๑๐ จบ


วรรคที่ ๒ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. ปฐมเทวสูตร ๒. ทุติยเทวสูตร

๓. ตติยเทวสูตร ๔. ทฬิททสูตร

๕. รามเณยยกสูตร ๖. ยชมานสูตร

๗. วันทนาสูตร ๘. ปฐมสักกนมัสสนสูตร

๙. ทุติยสักกนมัสสนสูตร ๑๐. ตติยสักกนมัสสนสูตร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka