พระไตรปิฏก

{๓๙๖} ลมหลายชนิด พัดไปในอากาศ คือ

ลมมาจากทิศตะวันออกบ้าง ลมมาจากทิศตะวันตกบ้าง

ลมมาจากทิศเหนือบ้าง ลมมาจากทิศใต้บ้าง

ลมหลายชนิดพัดไป คือ

ลมเจือฝุ่นบ้าง ลมไม่เจือฝุ่นบ้าง

ลมหนาวบ้าง ลมร้อนบ้าง

บางคราวลมแรงบ้าง ลมอ่อน ๆ บ้าง แม้ฉันใด

เวทนาก็ฉันนั้นเหมือนกัน ย่อมเกิดขึ้นในกายนี้ คือ

สุขเวทนาเกิดขึ้นบ้าง ทุกขเวทนาเกิดขึ้นบ้าง

อทุกขมสุขเวทนาเกิดขึ้นบ้าง

เมื่อใดภิกษุมีความเพียร ไม่ละสัมปชัญญะ

เมื่อนั้นเธอเป็นบัณฑิต กำหนดรู้เวทนาทั้งปวงได้

เธอครั้นกำหนดรู้เวทนาแล้ว

ไม่มีอาสวะในปัจจุบัน ตั้งอยู่ในธรรม จบเวท

ตายไป ย่อมไม่เข้าถึงการบัญญัติ”







{๓๙๗} [๒๖๑] “ภิกษุทั้งหลาย ลมชนิดต่าง ๆ พัดไปในอากาศ คือ ลมมาจากทิศ ตะวันออกพัดไปบ้าง ฯลฯ ลมแรงพัดไปบ้าง แม้ฉันใด

ภิกษุทั้งหลาย เวทนาชนิดต่าง ๆ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ย่อมเกิดขึ้นในกายนี้ คือ สุขเวทนาเกิดขึ้นบ้าง ทุกขเวทนาเกิดขึ้นบ้าง อทุกขมสุขเวทนาเกิดขึ้นบ้าง”