พระไตรปิฎก

ภิกษุทั้งหลาย อิทธิบาท ๔ ประการที่บุคคลเจริญอย่างนี้แล ทำให้มาก แล้วอย่างนี้ จึงมีผลมาก มีอานิสงส์มาก

{๑๒๐๓} ภิกษุทั้งหลาย เมื่ออิทธิบาท ๔ ประการนี้ที่ภิกษุเจริญอย่างนี้แล ทำให้มาก แล้วอย่างนี้ ภิกษุย่อมแสดงฤทธิ์ได้หลายอย่าง คือ คนเดียวแสดงเป็นหลายคนก็ได้ หลายคนแสดงเป็นคนเดียวก็ได้ ฯลฯ ใช้อำนาจทางกายไปจนถึงพรหมโลกก็ได้

{๑๒๐๔} เมื่ออิทธิบาท ๔ ประการนี้ที่ภิกษุเจริญอย่างนี้แล ทำให้มากแล้วอย่างนี้ ภิกษุทำ ให้แจ้งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติอันไม่มีอาสวะเพราะอาสวะสิ้นไปด้วยปัญญาอันยิ่ง เองเข้าถึงอยู่ในปัจจุบัน”



(แม้อภิญญาทั้ง ๖ ก็พึงให้พิสดาร)





๑. ปุพพสูตร ๒. มหัปผลสูตร

๓. ฉันทสมาธิสูตร ๔. โมคคัลลานสูตร

๕. อุณณาภพราหมณสูตร ๖. ปฐมพราหมณสูตร

๗. ทุติยพราหมณสูตร ๘. ภิกขุสูตร

๙. อิทธาทิเทสนาสูตร ๑๐. วิภังคสูตร