Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 20 หน้าที่ 116

<< | หน้าที่ 116 | >>
[๑๒๘] อาบัติ ๒ อย่างนี้

อาบัติ ๒ อย่าง อะไรบ้าง คือ

๑. อาบัติเบา ๒. อาบัติหนัก

อาบัติ ๒ อย่างนี้แล (๑๐)

[๑๒๙] อาบัติ ๒ อย่างนี้

อาบัติ ๒ อย่าง อะไรบ้าง คือ

๑. อาบัติชั่วหยาบ ๒. อาบัติไม่ชั่วหยาบ

อาบัติ ๒ อย่างนี้แล (๑๑)

[๑๓๐] อาบัติ ๒ อย่างนี้

อาบัติ ๒ อย่าง อะไรบ้าง คือ

๑. อาบัติที่มีส่วนเหลือ ๒. อาบัติที่ไม่มีส่วนเหลือ

ภิกษุทั้งหลาย อาบัติ ๒ อย่างนี้แล (๑๒)

อาสาทุปปชหวรรคที่ ๑ จบ


๒. อายาจนวรรค


หมวดว่าด้วยความปรารถนา


[๑๓๑] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้มีศรัทธา เมื่อ ปรารถนาโดยชอบพึงปรารถนาอย่างนี้ว่า “ขอให้เราเป็นเช่นกับพระสารีบุตรและพระ โมคคัลลานะเถิด” สารีบุตรและโมคคัลลานะนี้เป็นบรรทัดฐาน เป็นมาตรฐานของ ภิกษุสาวกของเรา (๑)

๑ อาบัติหนัก คือปาราชิก และสังฆาทิเสส อาบัติเบา คือถุลลัจจัย ปาจิตตีย์ ปาฏิเทสนียะ ทุกกฏ ทุพภาสิต
๒ อาบัติชั่วหยาบ คือปาราชิกและสังฆาทิเสส อาบัติไม่ชั่วหยาบ คืออาบัติ ๕ อย่างที่เหลือ
๓ อาบัติที่มีส่วนเหลือ หมายถึงอาบัติที่เป็นสเตกิจฉา (อาบัติที่ยังพอเยียวยาหรือแก้ไขได้) คือสังฆาทิเสส
ถุลลัจจัย ปาจิตตีย์ ปาฏิเทสนียะ ทุกกฏ ทุพภาสิต
๔ อาบัติที่ไม่มีส่วนเหลือ หมายถึงอเตกิจฉา (อาบัติที่เยียวยาไม่ได้หรือแก้ไขไม่ได้) คือปาราชิก

สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka