Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 20 หน้าที่ 207

<< | หน้าที่ 207 | >>
๔. กถาปวัตติสูตร


ว่าด้วยเหตุให้การสนทนาดำเนินไปได้


[๔๔] ภิกษุทั้งหลาย การสนทนาดำเนินไปได้ด้วยฐานะ ๓ ประการ

ฐานะ ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. บุคคลผู้แสดงธรรมรู้แจ้งอรรถและรู้แจ้งธรรม

๒. บุคคลผู้ฟังธรรมรู้แจ้งอรรถและรู้แจ้งธรรม

๓. บุคคลผู้แสดงธรรมและผู้ฟังธรรมทั้ง ๒ ฝ่ายรู้แจ้งอรรถและรู้แจ้งธรรม

ภิกษุทั้งหลาย การสนทนาดำเนินไปได้ด้วยฐานะ ๓ ประการนี้แล

กถาปวัตติสูตรที่ ๔ จบ


๕. ปัณฑิตสูตร


ว่าด้วยกรรมที่บัณฑิตบัญญัติไว้


[๔๕] ภิกษุทั้งหลาย กรรม ๓ ประการนี้บัณฑิตบัญญัติไว้ สัตบุรุษบัญญัติไว้

กรรม ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ทาน(การให้) ๒. ปัพพัชชา(การถือบวช)

๓. มาตาปิตุอุปัฏฐาน(การบำรุงมารดาบิดา)

กรรม ๓ ประการนี้แลบัณฑิตบัญญัติไว้ สัตบุรุษบัญญัติไว้

ทาน อหิงสา(ความไม่เบียดเบียน)


สัญญมะ(ความสำรวม) ทมะ(การฝึกฝน)

มาตาปิตุอุปัฏฐาน(การบำรุงมารดาบิดา)

เป็นสิ่งที่สัตบุรุษบัญญัติไว้

๑ ฐานะ ในที่นี้หมายถึงเหตุ (องฺ.ติก.อ. ๒/๔๔/๑๕๓)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka