๑. เป็นผู้ปรารถนาที่จะเห็นท่านผู้มีศีล

๒. เป็นผู้ปรารถนาที่จะฟังสัทธรรม

๓. เป็นผู้มีใจปราศจากความตระหนี่อันเป็นมลทิน มีจาคะอันสละแล้ว มี ฝ่ามือชุ่ม ยินดีในการสละ ควรแก่การขอ ยินดีในการแจกทาน อยู่ ครองเรือน

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้มีศรัทธาเลื่อมใสพึงทราบได้โดยฐานะ ๓ ประการนี้แล



ปรารถนาจะฟังสัทธรรม

กำจัดความตระหนี่อันเป็นมลทิน

บุคคลนั้นเรียกว่า ผู้มีศรัทธา







[๔๓] ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้พิจารณาเห็นอำนาจประโยชน์ ๓ ประการ

จึงควรแสดงธรรมแก่คนเหล่าอื่น

อำนาจประโยชน์ ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. บุคคลผู้แสดงธรรม ๑รู้แจ้งอรรถ ๒ และรู้แจ้งธรรม ๓

๒. บุคคลผู้ฟังธรรมรู้แจ้งอรรถและรู้แจ้งธรรม

๓. บุคคลผู้แสดงธรรมและผู้ฟังธรรมทั้ง ๒ ฝ่าย รู้แจ้งอรรถและรู้แจ้งธรรม

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้พิจารณาเห็นอำนาจประโยชน์ ๓ ประการนี้แลจึงควร แสดงธรรมแก่คนเหล่าอื่น



๑ แสดงธรรม ในที่นี้หมายถึงแสดงอริยสัจ ๔ ประการ (องฺ.ติก.อ. ๒/๔๓/๑๕๒-๓)
๒ รู้แจ้งอรรถ ในที่นี้หมายถึงรู้อรรถกถา (องฺ.ติก.อ. ๒/๔๓/๑๕๒-๓)
๓ รู้แจ้งธรรม ในที่นี้หมายถึงรู้ธรรมบาลี คือพุทธพจน์ (องฺ.ติก.อ. ๒/๔๓/๑๕๒-๓)