Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 20 หน้าที่ 357

<< | หน้าที่ 357 | >>
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. ปุพเพวสัมโพธสูตร ๒. ปฐมอัสสาทสูตร

๓. ทุติยอัสสาทสูตร ๔. สมณพราหมณสูตร

๕. รุณณสูตร ๖. อติตติสูตร

๗. อรักขิตสูตร ๘. พยาปันนสูตร

๙. ปฐมนิทานสูตร ๑๐. ทุติยนิทานสูตร

๒. อาปายิกวรรค


หมวดว่าด้วยบุคคลผู้ต้องไปสู่อบายภูมิ


๑. อาปายิกสูตร


ว่าด้วยบุคคลผู้ต้องไปสู่อบายภูมิ


[๑๑๔] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๓ จำพวกนี้ไม่ละ บาปกรรม ๓ ประการนี้ ต้องไปอบายภูมิ ต้องไปนรก

บุคคล ๓ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. บุคคลที่ไม่ใช่พรหมจารี แต่ปฏิญญาตนว่าเป็นพรหมจารี

๒. บุคคลที่ตามกำจัดท่านผู้ประพฤติพรหมจรรย์บริสุทธิ์ด้วยกรรมที่ไม่มี มูลอันเป็นปฏิปักษ์ต่อพรหมจรรย์

๓. บุคคลที่มีวาทะอย่างนี้ มีทิฏฐิ อย่างนี้ว่า “โทษในกามไม่มี” แล้ว ถึงความเป็นเหยื่อในกามทั้งหลาย

ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๓ จำพวกนี้แล ไม่ละบาปกรรม ๓ ประการนี้ ต้องไป อบายภูมิ ต้องไปนรก

อาปายิกสูตรที่ ๑ จบ


๑ วาทะและทิฏฐิ ในที่นี้หมายถึงลัทธิความเชื่อถือ (องฺ.ติก.อ. ๒/๖๖/๒๐๒)

สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka