Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 20 หน้าที่ 358

<< | หน้าที่ 358 | >>
๒. ทุลลภสูตร


ว่าด้วยบุคคลหาได้ยาก


[๑๑๕] ภิกษุทั้งหลาย ความปรากฏของบุคคล ๓ จำพวกหาได้ยากในโลก

ความปรากฏของบุคคล ๓ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. ตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า

๒. บุคคลผู้แสดงธรรมวินัยที่ตถาคตประกาศไว้

๓. กตัญญูกตเวทีบุคคล

ภิกษุทั้งหลาย ความปรากฏของบุคคล ๓ จำพวกนี้แลหาได้ยากในโลก

ทุลลภสูตรที่ ๒ จบ


๓. อัปปเมยยสูตร


ว่าด้วยบุคคลที่ประมาณไม่ได้


[๑๑๖] ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๓ จำพวกนี้มีปรากฏอยู่ในโลก

บุคคล ๓ จำพวกไหนบ้าง คือ

๑. สุปปเมยยบุคคล (บุคคลที่ประมาณได้ง่าย)

๒. ทุปปเมยยบุคคล (บุคคลที่ประมาณได้ยาก)

๓. อัปปเมยยบุคคล (บุคคลที่ประมาณไม่ได้)

สุปปเมยยบุคคล เป็นอย่างไร

คือ บุคคลบางคนในโลกนี้ฟุ้งซ่าน ถือตัว โลเล ปากกล้า พูดพร่ำเพรื่อ หลงลืมสติ ไม่มีสัมปชัญญะ มีจิตไม่ตั้งมั่น มีจิตกวัดแกว่ง ไม่สำรวมอินทรีย์ นี้ เรียกว่า สุปปเมยยบุคคล

ทุปปเมยยบุคคล เป็นอย่างไร

๑ กตัญญูกตเวทีบุคคล หมายถึงบุคคลที่รู้อุปการคุณที่ผู้อื่นกระทำแก่ตนแล้วกระทำปฏิการคุณตอบแทน พร้อมทั้งประกาศเกียรติคุณให้ปรากฏ (องฺ.ติก.อ. ๒/๑๑๕/๒๖๑)

สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka