Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 20 หน้าที่ 394

<< | หน้าที่ 394 | >>
ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๓ ประการนี้แลย่อมมีความสำเร็จสูงสุด มีความ เกษมสูงสุด ประพฤติพรหมจรรย์ลุล่วงถึงที่สุด และถึงที่สุดแห่งที่สุด ประเสริฐกว่า เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย

ทุติยโมรนิวาปสูตรที่ ๑๒ จบ


๑๓. ตติยโมรนิวาปสูตร


ว่าด้วยอารามปริพาชกชื่อโมรนิวาปะ สูตรที่ ๓


[๑๔๖] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๓ ประการย่อมมีความ สำเร็จสูงสุด มีความเกษมสูงสุด ประพฤติพรหมจรรย์ลุล่วงถึงที่สุด และถึงที่สุด แห่งที่สุด ประเสริฐกว่าเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย

ธรรม ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. สัมมาทิฏฐิ (เห็นชอบ) ๒. สัมมาญาณะ (รู้ชอบ)

๓. สัมมาวิมุตติ (หลุดพ้นชอบ)

ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๓ ประการนี้แลย่อมมีความสำเร็จสูงสุด มีความ เกษมสูงสุด ประพฤติพรหมจรรย์ลุล่วงถึงที่สุด และถึงที่สุดแห่งที่สุด ประเสริฐกว่า เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย

ตติยโมรนิวาปสูตรที่ ๑๓ จบ


โยธาชีววรรคที่ ๔ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. โยธาชีวสูตร ๒. ปริสาสูตร

๓. มิตตสูตร ๔. อุปปาทาสูตร

๕. เกสกัมพลสูตร ๖. สัมปทาสูตร

๗. วุฑฒิสูตร ๘. อัสสขลุงกสูตร

๙. อัสสสทัสสสูตร ๑๐. อัสสาชานียสูตร

๑๑. ปฐมโมรนิวาปสูตร ๑๒. ทุติยโมรนิวาปสูตร

๑๓. ตติยโมรนิวาปสูตร


สารบัญพระไตรปิฏก · Tipiṭaka