Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 10

<< | หน้าที่ 10 | >>
๑. ไม่ทำสิ่งที่ควรทำในกุศลธรรมด้วยศรัทธา

๒. ไม่ทำสิ่งที่ควรทำในกุศลธรรมด้วยหิริ

๓. ไม่ทำสิ่งที่ควรทำในกุศลธรรมด้วยโอตตัปปะ

๔. ไม่ทำสิ่งที่ควรทำในกุศลธรรมด้วยวิริยะ

๕. ไม่ทำสิ่งที่ควรทำในกุศลธรรมด้วยปัญญา

แต่เมื่อใด ภิกษุ

๑. ทำสิ่งที่ควรทำในกุศลธรรมด้วยศรัทธา

๒. ทำสิ่งที่ควรทำในกุศลธรรมด้วยหิริ

๓. ทำสิ่งที่ควรทำในกุศลธรรมด้วยโอตัปปะ

๔. ทำสิ่งที่ควรทำในกุศลธรรมด้วยวิริยะ

๕. ทำสิ่งที่ควรทำในกุศลธรรมด้วยปัญญา

เมื่อนั้น เราก็วางใจในภิกษุนั้นได้ว่า ‘บัดนี้ ภิกษุมีความสามารถรักษาตนได้ ไม่ประมาท’

กามสูตรที่ ๗ จบ


๘. จวนสูตร


ว่าด้วยธรรมที่เป็นเหตุให้เคลื่อนจากพระศาสนา


[๘] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมเคลื่อน ไม่ตั้งมั่น ในสัทธรรม

ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ภิกษุผู้ไม่มีศรัทธา ย่อมเคลื่อน ไม่ตั้งมั่นในสัทธรรม

๒. ภิกษุผู้ไม่มีหิริ ย่อมเคลื่อน ไม่ตั้งมั่นในสัทธรรม

๓. ภิกษุผู้ไม่มีโอตตัปปะ ย่อมเคลื่อน ไม่ตั้งมั่นในสัทธรรม

๑ เคลื่อน ในที่นี้หมายถึงเคลื่อนจากคุณธรรมทั้งหลายในพระศาสนานี้ (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๘/๓)
๒ สัทธรรม ในที่นี้หมายถึงศาสนา (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๘/๓)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka