Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 150

<< | หน้าที่ 150 | >>
๔. ไม่โกรธในสิ่งที่เป็นเหตุให้โกรธ

๕. ไม่มัวเมาในสิ่งที่เป็นเหตุให้มัวเมา

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมเป็นที่รัก เป็นที่พอใจ เป็นที่เคารพ และเป็นที่ยกย่องของเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย

รชนียสูตรที่ ๑ จบ


๒. วีตราคสูตร


ว่าด้วยธรรมของผู้ปราศจากราคะ


[๘๒] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมไม่ เป็นที่รัก ไม่เป็นที่พอใจ ไม่เป็นที่เคารพ และไม่เป็นที่ยกย่องของเพื่อนพรหมจารี ทั้งหลาย

ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เป็นผู้ไม่ปราศจากราคะ

๒. เป็นผู้ไม่ปราศจากโทสะ

๓. เป็นผู้ไม่ปราศจากโมหะ

๔. เป็นผู้ลบหลู่คุณท่าน

๕. เป็นผู้ตีเสมอ

ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ พอใจ ไม่เป็นที่เคารพ และไม่เป็นที่ยกย่องของเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย

ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมเป็นที่รัก เป็นที่พอใจ เป็นที่ เคารพ และเป็นที่ยกย่องของเพื่อนพรหมจารีทั้งหลาย

ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เป็นผู้ปราศจากราคะ

๒. เป็นผู้ปราศจากโทสะ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka