ฉบับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ)
๑๐๑. สพฺเพ ปุรตฺถิมาย ทิสาย มนุสฺสา... ปริหรนฺตุ. ขอมนุษย์ทั้งปวงในทิศบูรพา...ประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๐๒. สพฺเพ ปจฺฉิมาย ทิสาย มนุสฺสา... ปริหรนฺตุ. ขอมนุษย์ทั้งปวงในทิศประจิม...ประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๐๓. สพฺเพ อุตฺตราย ทิสาย มนุสฺสา... ปริหรนฺตุ. ขอมนุษย์ทั้งปวงในทิศอุดร...ประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๐๔. สพฺเพ ทกฺขิณาย ทิสาย มนุสฺสา... ปริหรนฺตุ. ขอมนุษย์ทั้งปวงในทิศทักษิณ...ประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๐๕. สพฺเพ ปุรตฺถิมาย อนุทิสาย มนุสฺสา... ปริหรนฺตุ. ขอมนุษย์ทั้งปวงในทิศอาคเนย์...ประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๐๖. สพฺเพ ปจฺฉิมาย อนุทิสาย มนุสฺสา... ปริหรนฺตุ. ขอมนุษย์ทั้งปวงในทิศพายัพ...ประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๐๗. สพฺเพ อุตฺตราย อนุทิสาย มนุสฺสา... ปริหรนฺตุ. ขอมนุษย์ทั้งปวงในทิศอีสาน...ประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๐๘. สพฺเพ ทกฺขิณาย อนุทิสาย มนุสฺสา... ปริหรนฺตุ. ขอมนุษย์ทั้งปวงในทิศหรดี...ประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๐๙. สพฺเพ เหฏฺฐิมาย ทิสาย มนุสฺสา... ปริหรนฺตุ. ขอมนุษย์ทั้งปวงในทิศเบื้องล่าง...ประคองตนไปให้รอดเถิด
๑๑๐. สพฺเพ อุปริมาย ทิสาย มนุสฺสา... ปริหรนฺตุ. ขอมนุษย์ทั้งปวงในทิศเบื้องบน...ประคองตนไปให้รอดเถิด