คัมภีร์วิสุทธิมรรค

เพราะเหตุนั้น ภิกษุจึงเป็นผู้ไม่ติดในปัจจยธรรมเหล่านี้ คือ บิณฑบาต ที่นอน ที่นั่ง และน้ำสำหรับซักล้างธุลีผ้าสังฆาฏิ เหมือนหยาดน้ำไม่ติดในใบบัว ฉะนั้น

ภิกษุนั้น ครั้นได้อาหารโดยอนุเคราะห์จากคนอื่นตามกาลแล้ว พึงเป็นผู้มีสติตั้งมั่นติดต่อกันไป รู้จักประมาณในของเคี้ยว ของฉัน และของลิ้มเลียทั้งหลาย เหมือนคนไข้รู้จักประมาณในการทาแผลและพอกยา ฉะนั้น

ภิกษุพึงเป็นผู้ไม่หลงติด ฉันอาหารเพียงเพื่อยังอัตภาพให้เป็นไป เหมือนมารดากินเนื้อแห่งบุตรในทางกันดาร และเหมือนพ่อค้าเกวียนหยอดน้ำมันเพลาเกวียน ฉะนั้น

ในการทำปัจจยสันนิสิตศีลให้บริสุทธิ์ นักศึกษาพึงเล่าเรื่องสามเณรสังฆรักขิตผู้หลานประกอบด้วย เพราะสามเณรนั้นพิจารณาโดยชอบแล้วจึงบริโภค สมดังคำประพันธ์ที่กล่าวว่า พระอุปัชฌายะได้สอนข้าพเจ้าซึ่งกำลังฉันข้าวสาลีอันเย็นสนิท ข้าพเจ้าได้ฟังคำสอนแล้ว ได้ความสังเวชในขณะนั้น และได้บรรลุพระอรหัต

เพราะเหตุนั้น กุลบุตรเมื่อปรารถนาความสิ้นไปแห่งทุกข์ พึงพิจารณาโดยแยบคายแล้วจึงเสพปัจจัยทั้งหลาย ศีล 4 อย่าง โดยแยกเป็นปาติโมกขสังวรศีลเป็นต้น ยุติด้วยประการฉะนี้