ฉบับ พระคันธสาราภิวงศ์ แปล
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส.
ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาค ผู้ไกลจากกิเลส ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง พระองค์นั้น
อุทยา ยสฺส เอกสฺส สาถมฺมูวิชฺชาลิโน
ปปุชฺฌิส ชนมฺพุชา ชาติเขฺตฺเต มหาสเร.
๑. เวไนยชนเปรียบเสมือนปทุมชาติแย้มบานในสระน้ำคือชาติ เขต [หมื่นจักรวาล] เพราะภาคอุทัยแห่งพระอาทิตย์ดวงเดียวผู้มีพระสัทธรรมเป็นข่ายรัศมี
วนฺทามิ ตํ มหาสูรํ มหาโมหมหํทํ
สมุชฺชาตํ โล หทยํ มยํหิ ตโมฆนฺติ.
๒. ข้าพเจ้า (ผู้ชื่อว่าพระฏูาณเถชเถระ) ขอนมัสการพระอาทิตย์ดวงนั้น ผู้กำจัดความมืดคือโมหะอันใหญ่หลวง ขอพระองค์ทรงกำจัดความมืดทั้งหลายอันบังเกิดในหทัยของข้าพเจ้าเถิด
โปราณเกหิ วิบูฒฺหิ วณฺณิตา วณฺณนา พหู
ทีสุณฺณตี อีหิ โลกมหิ อภิธมฺมตฺถสงฺคเห.
๓. ปราชญ์ในกาลก่อนรจนาคัมภีร์อธิบายขยายความในคัมภีร์อภิธัมมัตถสังคหะไว้เป็นจำนวนมาก ซึ่งคัมภีร์เหล่านั้นยังคงปรากฏอยู่