ฉบับ พระคันธสาราภิวงศ์ แปล
๔๕. ในบรรดาอรูปพรหมเหล่านั้น ๒๐,๐๐๐ กัปป์เป็นปริมาณอายุของพรหมผู้เข้าถึงอากาสานัญจายตนภูมิ
๔๖. ๔๐,๐๐๐ กัปป์เป็นปริมาณอายุของพรหมผู้เข้าถึงวิญญาณัญจายตนภูมิ
๔๗. ๖๐,๐๐๐ กัปป์เป็นปริมาณอายุของพรหมผู้เข้าถึงอากิญจัญญายตนภูมิ
๔๘. ๘๔,๐๐๐ กัปป์เป็นปริมาณอายุของพรหมผู้เข้าถึงเนวสัญญานาสัญญายตนภูมิ
๔๙. ปฏิสนธิ ภวังค์ และจุติจิต เป็นจิตดวงเดียวกัน นั่นเอง และมีอารมณ์เป็นอย่างเดียวกัน ในภพเดียวกัน ทั้งหมดนี้เป็นหมวด ๔ ของปฏิสนธิในปริเฉทนี้
๕๐. ชื่อว่ากรรมมี ๔ อย่างโดยเนื่องด้วยกิจ คือ ชนกกรรม (กรรมให้ผล) อุปถัมภกกรรม (กรรมอุปถัมภ์) อุปปีฬกกรรม (กรรมบีบคั้น) และอุปฆาตกกรรม (กรรมตัดรอน)
๕๑. โดยโอกาสให้ผล กรรมมี ๔ อย่าง คือ ครุกรรม (กรรมหนัก) อาสันนกรรม (กรรมที่ทำหรือระลึกได้ในขณะใกล้เสียชีวิต) อาจิณณกรรม (กรรมที่ทำเสมอ) และกฏัตตากรรม (กรรมสามัญทั่วไปที่นอกจากกรรม ๓ อย่างแรก)
๕๒. โดยเนื่องด้วยเวลาเสวยผล กรรมมี ๔ อย่างคือ ทิฏฐธรรมเวทนียกรรม (กรรมให้ผลในภพนี้) อุปปัชชเวทนียกรรม (กรรมให้ผลในภพที่สองถัดจากภพนี้) อปราปริยเวทนียกรรม (กรรมให้ผลในภพที่สามเป็นต้นไป) และอโหสิกรรม (กรรมที่ไม่ให้ผล)
๕๓. เช่นเดียวกันนี้ กรรมมี ๔ อย่างโดยเนื่องด้วยภูมิแห่งการให้ผล คือ อกุศล กามาวจรกุศล รูปาวจรกุศล และอรูปาวจรกุศล