ฉบับ พระคันธสาราภิวงศ์ แปล
๕๔. ในบรรดากรรมเหล่านั้น อกุศลมี ๓ อย่างโดยจำแนกตามทวารของกรรม คือ กายกรรม วจีกรรม และมโนกรรม
๕๕. อกุศลมี ๓ อย่างไร การปลงชีวิต การถือเอาของที่เขามิได้ให้ และการประพฤติผิดในกาม ชื่อว่า กายกรรม เพราะมักดำเนินไปในกายทวารที่เรียกว่า กายวิญญัติ โดยมาก
๕๖. การพูดเท็จ การพูดให้ร้ายลับหลัง การพูดคำว่า และการพูดไร้สาระ ชื่อว่า วจีกรรม เพราะมักดำเนินไปในวจีทวารที่เรียกว่า วจีวิญญัติ โดยมาก
๕๗. ความละโมบ ความปองร้าย และความเห็นผิด ชื่อว่า มโนกรรม เพราะมักดำเนินไปในมโนทวารโดยปราศจากวิญญัติอื่นๆ
๕๘. ในบรรดากรรมเหล่านั้น การปลงชีวิต การพูดคำว่า และความปองร้าย ย่อมเกิดขึ้นด้วยจิตมีโทสะเป็นมูล
๕๙. การประพฤติผิดในกาม ความละโมบ และความเห็นผิด ย่อมเกิดขึ้นด้วยจิตมีโลภะเป็นมูล
๖๐. กรรมที่เหลือ ๔ อย่าง [การถือเอาของที่เขามิได้ให้ การพูดเท็จ การพูดให้ร้ายลับหลัง และการพูดไร้สาระ] ย่อมเกิดขึ้นด้วยมูลเหตุทั้งสอง
๖๑. อกุศลกรรมมีนี้ ๑๒ อย่าง โดยจำแนกตามจิตที่อุบัติขึ้นโดยประการทั้งปวง
๖๒. กามาวจรกุศลมี ๓ อย่าง โดยจำแนกตามทวารของกรรม คือที่เป็นไปในกายทวาร ชื่อว่า กายกรรม ที่เป็นไปในวจีทวาร ชื่อว่า วจีกรรม ที่เป็นไปในมโนทวาร ชื่อว่า มโนกรรม
๖๓. เช่นเดียวกันนี้ กามาวจรกุศลมี ๓ โดยจำแนกเป็นทาน ศีล และภาวนา