โอหาย โส’ธิคตโมกฺขสุขํ ปเรสํ
อตฺถาย สญฺจริ ภเวสุ มหพฺภเยสุ
เอวํ สทา ปรหิตํ ปุรโต กริตฺวา
ธมฺโม มยานุจริโต ชคตตฺถเมว.
เตลกฏาหคาถา. คาถา ๙๗
พระโพธิสัตว์นั้นได้ทรงสละนิพพานสุขที่มาถึงท่องเที่ยวไปในภพทั้งหลาย อันน่ากลัวยิ่งเพื่อประโยชน์แก่ชนเหล่าอื่น โดยทำนองเดียวกัน เราก็พึงมุ่งบำเพ็ญ ประโยชน์แก่ผู้อื่นเสมอ ประพฤติธรรมเพื่อประโยชน์สุขแก่ชาวโลกอย่างแท้จริง