อารัมมณปัจจัยแก่นามธรรมเหล่านั้นๆ”
คำลงท้ายปริจเฉท
๓๗๕. โย ปนิมสฺส นโร กิร ปารํ
ทุตฺตรมุตฺตรมุตฺตรตีธ
โส อภิธมฺมมหณฺณวปารํ ทุตฺตรมุตฺตรมุตฺตรเตว.
“นรชนใดในพระศาสนานี้ ย่อมข้ามฝั่งแห่งคัมภีร์อันยอดเยี่ยมนี้ได้ เขาย่อมชื่อว่า ข้ามฝั่งสาครคือพระอภิธรรมอันยอดเยี่ยมโดยแท้”
อิติ อภิธมฺมาวตาเร อารมฺมณวิภาคนิทฺเทโส นาม ฉฏฺโฐ ปริจฺเฉโท.
จบ ปริจเฉทที่ ๖ ชื่อว่า อารัมมณวิภาคนิเทศ ในคัมภีร์อภิธัมมาวตาร โดยประการฉะนี้