Abhidhammāvatāra

คัมภีร์อภิธัมมาวตาร

ฉบับ พระคันธสาราภิวงศ์ แปล

<< | หน้าที่ 221 | >>

[กรรมที่กระทำไว้แล้วจะมีอยู่หรือไม่มีในขณะให้ผล ไม่ใช่เหตุสำคัญ การกระทำกรรมเท่านั้น เป็นเหตุสำคัญของการให้ผล เมื่อมีการกระทำกรรมก็มีผล เหมือนการค้ำประกันจะมีอยู่หรือไม่มีในขณะ มอบคืนไ ม่ใช่เหตุสำคัญก า ร กู้ยืมเป็นเหตุสำคัญของการมอบคืนเ มื่อมีการกู้ยืมก็มีผลคือการมอบคืน คำว่าเ ป็นต้น ในคำว่า การค้ำประกันเป็นต้น หมายถึง การรับเอาของก่อนแล้วให้เงินใน ภายหลัง หรือการกู้หนี้]

๖๒๐. กฏตฺตาเยว ตํ กมฺมํ ผลสฺส ปน ปจฺจโย
น จสฺส วิชฺชมานตฺตํ ตสฺส วาวิชฺชมานตา.

“กรรมเป็นปัจจัยแก่ผล เพราะเหล่าสัตว์ได้กระทำไว้แล้วนั่นเอง ไม่ใช่ภาวะคือความ มี หรือไม่มีแห่งกรรมนั้น”

คำลงท้ายปริจเฉท

๖๒๑. อภิธมฺมาวตาโรยํ ปรมตฺถปกาสโน
โสตพฺโพ ปน โสตูนํ ปีติพุทฺธิวิวฑฺฒโน.

“บัณฑิตพึงสดับคัมภีร์อภิธัมมาวตารซึ่งแสดงข้อความปรมัตถ์ อันเพิ่มพูนความ ปีติยินดีและความรู้แก่นักศึกษาทั้งหลาย”

อิติ อภิธมฺมาวตาเร ปุญฺญวิปากปจฺจยนิทฺเทโส นาม นวโม ปริจฺเฉโท.

จบ ปริจเฉทที่ ๙ ชื่อว่า ปุญญวิปากปัจจยนิเทศ ในคัมภีร์อภิธัมมาวตาร โดยประการฉะนี้

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka