๘๓๙. อนุรูเป วิหารสฺมึ วิหาตพฺพํ ตุ คามโต
นาติทูเร นจฺจาสนฺเน สิเว ปญฺจงฺคสํยุเต.
“เมื่อภิกษุเรียนเอากรรมฐานอันเป็นเครื่องย่ำยีกามราคะแล้วพึงอยู่ในวิหารที่ร่มเย็น เหมาะสมซึ่งเว้นจากโทษ ๑๘ อย่างเสมอ อันประกอบด้วยองค์ ๕ไ ม่ใกล้ไม่ไกลจากหมู่บ้าน”
[โทษของเสนาสนะ ๑๘ ประการ คือ
๑. วัดกว้างขวางใหญ่โตมาก (มหนฺตํ)
๒. วัดที่เพิ่งสร้างขึ้นใหม่ (นวตฺตํ)
๓. วัดที่ชำรุดทรุดโทรมเก่าแก่ (ชิณฺณตฺตํ)
๔. วัดใกล้กับหนทาง (ปนฺถนิสฺสิตตฺตํ)
๕. วัดใกล้กับสระน้ำ บ่อน้ำ (โสณฺฑี)
๖. วัดใกล้กับสวนผักต่างๆ (ปณฺณํ)
๗. วัดใกล้กับสวนดอกไม้ (ปุปฺผํ)
๘. วัดใกล้กับสวนผลไม้ (ผลํ)
๙. วัดเป็นสโมสร (ปตฺถนียตา)
๑๐. วัดใกล้กับเมือง (นครสนฺนิสฺสิตตา)
๑๑. วัดใกล้กับป่าฟืน (ทารุสนฺนิสฺสิตตา)
๑๒. วัดใกล้กับนา (เขตฺตสนฺนิสฺสิตตา)
๑๓. วัดของบุคคลที่ไม่ถูกกันกับตน (วิสภาคานํ ปุคฺคลานํ อตฺถิตา)
๑๔. วัดใกล้กับท่าเรือ (ปฏฺฏนสนฺนิสฺสิตตา)
๑๕. วัดในชนบทซึ่งชนเหล่านั้นไม่เป็นผู้เลื่อมใสในพระศาสนา (ปจฺจนฺตสนฺนิสฺสิตตา)
๑๖. วัดในระหว่างพรมแดนแวดล้อมไปด้วยราชภัย (รชฺชสีมสนฺนิสฺสิตตา)
๑๗. วัดที่ไม่สบาย ซึ่งเนื่องมาจากยักขภัยและโจรภัย (อสปฺปายตา)
๑๘. วัดที่ไม่มีกัลยาณมิตรคือครูอาจารย์ที่ประกอบด้วยองค์คุณ ๗ ประการดังที่กล่าวมาแล้ว
(กลฺยาณมิตฺตานํ อลาโภ)๕๐
องค์ของเสนาสนะ ๕ ประการ คือ