ปริจเฉทที่ ๑๖
อภิญญานิเทศ
(คำอธิบายอภิญญา)
คำปฏิญญา
๑๐๔๓. อิโต ปรํ กริสฺสามิ ปญฺญาสุทฺธิกรํ ปรํ
ปญฺจนฺนมฺปิ อภิญฺญานํ มุขมตฺตนิทสฺสนํ.
“แต่นี้ไปข้าพเจ้าจะแสดงนัยตัวอย่างของอภิญญา ๕ ซึ่งทำให้ปัญญาหมดจดอย่างยิ่ง”
คำเชิญชวน
๑๐๔๔. รูปารูปสมาปตฺตี นิพฺพตฺเตตฺวา ปนฏฺฐปิ
โลกิกาปิ อภิญฺญาโย ภาเวตพฺพา วิภาวินา.
“ผู้มีปัญญาพึงเจริญรูปสมาบัติและอรูปสมาบัติทั้ง๘แ ล้ว ทำให้เกิดอภิญญาทาง โลก”
๑๐๔๕. จตุตฺถชฺฌานมตฺเตปิ สุจิณฺณวสินา สตา
อนุโยคมภิญฺญาสุ กาตุํ วตฺตติ โยคิโน.
“นักปฏิบัติผู้มีสติ เมื่อสั่งสมความชำนาญในจตุตถฌานแล้ว ควรกระทำความเพียร ในอภิญญาต่อไป”
อภิญญาเป็นเครื่องประดับ
๑๐๔๖. อภิญฺญา นาม ภิกฺขูนํ สาภิญฺญานํ อนุตฺตโร
อลงฺกาโร หิ ตาณนฺติ สตฺถนฺติ จ ปวุจฺจติ.