“อุปมาว่าคนอาศัยเรือไปในมหรรณพ ฉันใด หมู่นามย่อมอาศัยรูปเป็นไปได้ ฉันนั้นเ รืออาศัยคนไปมหรรณพ ฉันใด หมู่รูปย่อมอาศัยนามเป็นไปได้ ฉันนั้น”
การเกิดขึ้นของทิฏฐิวิสุทธิ
๑๒๒๔. สตฺตสญฺญํ วิโนเทตฺวา นามรูปสฺส สพฺพถา
ยาถาวทสฺสนํ เอตํ “ทิฏฺฐิสุทฺธี”ติ วุจฺจติ.
“การเห็นรูปนามตามความเป็นจริงโดยบรรเทาความสำคัญว่าเป็นสัตว์ บุคคล เรียกว่าทิฏฐิวิสุทธิ”
๑๒๒๕. ปริมุจฺจิตุกาโม จ ทุกฺขโต ชาติอาทิโต
อนฺตทฺวยํ วิวชฺเชตฺวา ภาวเย ปน ปณฺฑิโต.
“ผู้มีปัญญาปรารถนาพ้นทุกข์มีชาติเป็นต้นพึงเว้นธรรมทรามสองประการ [สัสสต-ทิฏฐิและอุจเฉททิฏฐิ]แ ล้วเจริญทิฏฐิวิสุทธินี้เถิด”
คำลงท้ายปริจเฉท
๑๒๒๖. ทิฏฺฐิวิสุทฺธิมิมํ ปริสุทฺธํ
สุฏฺฐุตรํ ตุ กโรติ นโร โย
ทิฏฺฐิคตานิ มลานิ อเสสํ นาสมุเปนฺติ หิ ตสฺส นรสฺส.
“นรชนใดชำระทิฏฐิวิสุทธินี้ให้บริสุทธิ์ได้ดียิ่ง มลทินคือทิฏฐิของเธอย่อมวิบัติไปโดย สิ้นเชิง” อิติ อภิธมฺมาวตาเร ทิฏฺฐิวิสุทฺธินิทฺเทโส นาม อฏฺฐารสโม ปริจฺเฉโท.
จบ ปริจเฉทที่ ๑๘ ชื่อว่า ทิฏฐิวิสุทธินิเทศ ในคัมภีร์อภิธัมมาวตาร โดยประการฉะนี้
__________